it's about anything. too many to mention...

Friday, August 14, 2009

love

ibu : pak guru! pak guru, tenang ya, pak guru. tenang.

pak guru : saya takut.

ibu : tenang ya, pak guru.

pak guru : saya takut.

ibu : pak guru lihat saya. lihat saya, pak guru.

pak guru : saya ada di mana ini?

ibu : pak guru tenang ya, sayang.

pak guru : saya takut ni.

ibu : lihat saya, pak guru. lihat saya. lihat saya. pak guru ga boleh takut ya. ayuh! ikut sama saya. ayuh, pak guru. ayuh! ayuh... lihat apa kalian?


***


i in : mi... in mau pulang, mi. ahhh...


***


amer : -

i in : pulang...

suster2 : -

doktor : -

rama : ya, dok.

doktor : -


***


icha : -

mia : ya, sayang. apain? ha? apain? oh! ini. ini apa?

ibu guru : -

mia : ya, ini. ini gula2. gula2.


***


suami : icha... masuk. icha... mahu duduk di depan sama papa?

icha : -

suami : icha... icha ikut sama mama ya. icha lebih butuh kamu.

icha : -


***


awin : gwe belum mau jadi penulis. kayaknya gwe belum siap.

chandra : -

awin : ga ada yang perhatian gwe dari dulu. keluarga gwe juga ga tau kalau gwe bisa nulis.

chandra : -

awin : tu dia masalahnya, bos. gwe rasa gwe udah nyaman sama hidup gwe sekarang. toko buku, bos. semua udah cukup lagi.

chandra : -

awin : kalau gwe maju dan gwe ga suka, gwe bimbang ga bisa boleh balik lagi, bos.


***


ibu : amer, ada apa?

amer : -


***


lelaki 1 : -

tere : apaan sih?

lelaki 1 : -

tere : mau apa?

awin : aku bisa ngomong sama kamu?

tere : apa? ya udah. ngomong aja. di sini juga ga papa.

awin : aku rasa perubahan yang kamu bawa ke hidup aku... tapi sekarang aku siap.

tere : siap apa?

awin : membuka hati aku.

tere : maksud kamu apa?

awin : i love you, tere. tapi kalau kamu belum mau jawab sekarang, ga papa.

tere : win... i love you too!

awin : ###

tere : kejutan? kejutan apa?


***


i in : in udah mau pulang, mas. in pamit ya, mas. maafin i in ya, mas. in tu... in sayang sama mas rama. seandainya mas rama minta in untuk... tetap tinggal, in mau, mas. in rasa, mas... kita bisa... mulain kehidupan yang baru sama2, mas.

rama : i in!

i in : mas rama?

rama : ke mana?

i in : ha? pulang!

rama : rumah kamu di sini. jangan nyerahin.

i in : karna kita ga akan tahu apa yang terjadi hari esok kalau kita nyerahin hari ini, kan mas?


***



amir : -

ibu : pak guru mau jalan2 sama saya hari ini? oh! iya. jam tangan pak guru sudah benar. ini, pak.

pak guru : iya. sudah benar.

ibu : boleh? pak guru jalan2 sama ya? ayuh, pak. mari.

pak guru : saiful, pergi duluan ya.

amir : -

ibu : saya dengar. dia menyebut namamu.


***


wanita : -

pak guru : eh! selamat pagi. apa khabar?

guru : -

pak guru : iya ni. ini orang terlalu kuat.


***


restu : din, memang kamu harus pergi, din. aku rela. sebelum kamu pergi, aku pingin kamu tahu... aku ga salah orang, din. kamu adalah orang yang paling tepat buat aku. sampai kapan pun.


***


surat adinda : apa yang kita ingat dari kenangan2 yang terakam oleh kita... nama tempat, nama permainan, nama teman atau kejadian... adalah hal2 yang mungkin lambat laun bisa terbuka tapi tidak dengan rasa. rasa senang, rasa sedih yang akan terus kita bawa tanpa mudah terjajar di sepanjang jalan hidup kita. dan semakin kita dewasa, kita akan menyadari bahawa di antara kenangan2 tersebut, ada satu rasa yang paling besar iaitu cinta. karna ketika satu persatu cerita terhenti dan menjadi kenangan, cinta terus bergerak seiring harapan yang menyertai dia.cinta yang tak terlihat oleh mata... tak teraba oleh tangan... tapi dia ada bahkan sebelum kita pernah bisa mengecapkannya. cinta yang sejati, cinta yang ketika kira sudah pergi ternyata cuma bersembunyi... menunggu untuk kembali lagi...


~the end~

0 comments: